Harde Schijven en "Feature"software

Door Mojo op dinsdag 14 september 2010 15:50 - Reacties (16)
Categorie: -, Views: 6.614

Mijn zusje heeft laatst op iBood een kleine USB-schijf gekocht. Om precies te zijn, een Freecom Toughdrive USB 320GB.

Ze vroeg me om het ding even na te kijken, want haar films (>4GB) passen er niet op. Dus ik ga het ding formatteren van FAT32 naar NTFS. En toen begon de ergernis.

Wat schetst mij verbazing? Bij het inpluggen van de schijf start windows de schijf keurig op en laat een extra schijf zien in mijn computer. Vervolgens wordt er ook een USB CD-romspeler aangemaakt en die komt met de vraag (UAC ftw) of ik "password.exe" wil uitvoeren. Flikker op zeg. :P

Ik snap echt niet, waarom fabrikanten een of ander ranzig stuk software op de schijf moeten zetten, maar goed, dat zal wel. het ergste komt nog.

Mijn vermoeden was, dat wanneer ik de schijf zou formatteren, dat die wazige USB CD-romspeler ook weg ging, maar niks is minder waar. Ik heb dus moeten gaan googlen om dat ding weg te krijgen. Wat blijkt? Freecom heeft geen tooltje of wat dan ook op hun site staan om "password.exe" te verwijderen, nee je moet de klantenservice bellen en ze smeken of ze je alsjeblieft een tooltje willen sturen om mijn nieuwe schijf spam-vrij te gebruiken :r.

Gelukkig bestaan er ook mensen die de ergenis al mee hebben gemaakt en een webpagina gemaakt hebben om precies dit soort dingen te verhelpen. (http://digiex.net/computi...tual-cd-removal-tool.html)

Dit zal ongetwijfeld bij meerdere externe schijven zijn. Nergens voor nodig om die halfgare software erop te zetten. Als ik m'n schijf wil encrypten pak ik wel truecrypt...

Stomme rotzooi, bah.

Spaghettibruggen

Door Mojo op dinsdag 26 mei 2009 12:44 - Reacties (11)
Categorie: -, Views: 9.047

Je leest het goed, niet spaghetti om te eten, maar om te bouwen ;)

Ik heb een verhaaltje geschreven voor m'n opleiding, maar wellicht is het ook wel interessant om het hier te delen :) Alle plaatjes zijn klikbaar voor het grote formaat.

TU Delft organiseert jaarlijks een wedstrijd bruggen bouwen van Spaghetti. Je kan je hierop als team van ~3 personen inschrijven. Zo ook door een vriend van me; Pieter Schoutens en zijn team.

Je kan als student zijnde ook inschrijven op de teambouw wedstrijd. Je krijgt dan bij aankomst een opdracht, waarvoor je 3 uur de tijd hebt die te realiseren.

Dit alles wordt mogelijk gemaakt door sponsoring van bedrijven. Die bedrijven hebben ook de mogelijkheid mee te doen aan de studentenwedstrijd. Dezelfde regels gelden voor bedrijven als studenten.

Zoals reeds is aangegeven heeft een vriend van me meegedaan aan de bruggen wedstrijd. Zelf heb ik in zijn team ook meegebouwd aan de teambouw wedstrijd.

Teambouw
Bij aankomst om 9 uur op de faculteit Civiele Techniek in Delft en na aanmelding van het team hebben we een plek uitgezocht en kregen we kort daarna de opdracht.

De opdracht was om een gewicht van 4kg op 500mm hoogte neer te zetten. Op de eerste 300mm hoogte mocht in een vlak van 300x300mm alleen in de hoeken gebouwd worden. Het gewicht van 4kg staat in het midden van de toren, dus tussen de poten in.

Aangezien een plaatje meer zegt dan 1000 woorden:
ontwerp
Op het grijze gedeelte mag dus niet gebouwd worden. Op de hoogte van 500mm staat in het midden de belasting.

Gekozen is om een toren te maken met 4 poten die beneden elk in een punt uitkomen, precies in de hoeken van het binnenste vierkant. Zo kan de belasting van het gewicht rechtstreeks naar beneden afdragen. Vervolgens loopt het vakwerk vanaf de punten naar buiten toe tot een maximale afmeting van 300x300mm op 300mm hoogte. Vanaf daar gaat alles weer naar binnen toe, zodat op 500mm hoogte een vierkant vlak van 70x70mm is, waarop de belasting staat.

Tussenin zijn overal stabiliteitsverbanden aangebracht om de kniklengte van de drukstaven te verkorten, alsmede de stabiliteit te verhogen, voornamelijk de torsiestijfheid.

Na 3 uur bouwen is het bouwwerk eindelijk af. De toren wordt afgewogen op 149 gram. Één van de lichtste constructies. De lichtste serieuze deelnemer weegt 139 gram.

Basis
Hierboven is goed te zien hoe de onderbouw is opgebouwd. Alle stabiliteitsverbandjes zijn goed zichtbaar. De hand in beeld houdt het vierkantje van 70x70mm vast, waar de belasting op geplaatst wordt.

Complete toren
Het houten plankje bovenaan is de plek waar de belasting van 2 en 4kg aangrijpt. De belasting wordt gespreid over de volledige breedte. Vervolgens gaat het via de poten naar de tafel toe.

De volledige stabiliteit is te danken aan de bovenbouw. De onderbouw ontleent haar stabiliteit aan de verbindingen die daarboven zitten. Zonder de bovenbouw is alles een slap geheel.


Bij het testen is besloten eerst 2kg en dan 4kg te plaatsen. Zodoende (mocht alles op 4kg bezwijken) kan er alsnog een winnaar worden aangewezen. Er wordt begonnen met het testen van de zwaarste toren. (400 gram) Deze begeeft het meteen al. Vervolgens gaat de volgende wel goed met zowel 2 als 4kg. Hierna volgt een hele reeks met torens tussen de 200 en 400 gram. Ze bezwijken allemaal stuk voor stuk.

We krijgen het inmiddels zelf aardig benauwd of onze toren het ook wel houdt. Gelukkig voor ons hebben we goed nagedacht over het ontwerp. De toren tordeerde niet weg zoals de meeste anderen, maar blijft keurig staan. Bij het gewicht van 4kg vervormt de toren een beetje, maar trekt daarna weer netjes terug door het goede gebruik van stabiliteitsverbanden. Dit betekent concreet dat de toren niet lichter uitgevoerd had kunnen worden en we zijn dan ook tevreden met het resultaat.

Uiteindelijk waren er 3 torens lichter dan die van ons die ook niet bezweken. De lichtste was uiteindelijk 139gram. De nummer 3 was maar 2 gram lichter dan de onze. Helaas 4e en dus net buiten de prijzen, maar desalniettemin een goed resultaat.

Bruggenbouw

Bij deze wedstrijd hebben zich 8 studententeams ingeschreven. Alle bruggen zijn van tevoren te bezichtigen tijdens de teambouw wedstrijd.

boog1
De brug van Pieters team is hier te zien. Te zien is een enkel uitgevoerde boog met een dubbele wand spaghetti. In deze boog zijn trekstaven bevestigd, met aan de uiteindes een verdikking om te zorgen dat de staven niet door de boog heen ponsen. De versteviging aan de opleggingen is puur voor de stabiliteit.

Oorspronkelijk was het idee om een dubbele boog te maken. De bogen zijn gemaakt uit een dubbelwandig spaghetti. Zodoende werd een dubbele boog te zwaar en is er gekozen voor een enkele.

De trekstaven zijn gedimensioneerd op 200N trek per staaf. Per enkele spaghettistaaf kan je 45N opnemen aan pure trekbelasting.

Het dek (de lasagnebladen) doet constructief helemaal niks. Het ligt er maar bij dood gewicht te zijn. Het zit tussen de oplegpunten vastgelijmd en ligt bovenop de onderste trekstaven.

In het midden wordt het variabele gewicht bevestigd. Alle kracht zal daar naar beneden wijzen. De dunnere trekstaven zullen deze kracht naar de drukboog geleiden. Vanaf daar wordt de kracht naar de opleggingen geleid.

Ter plekke van de opleggingen ontstaat een spatkracht vanwege de boog die in feite naar buiten wilt gaan. Dit wordt opgevangen door de onderste trekstaven.

http://tweakers.net/ext/f/lTcVDYoiuBCmOPR1xG33aJc2/thumb.jpg
Hier is goed de versteviging van de boog te zien. Zoals al eerder vermeld zijn de steunen aan de zijkant van de brug puur voor de stabiliteit. Ze voorkomen dat de boog kan omvallen en ze voorkomen dat de boog uit gaat knikken.

Ook te zien is de vorm van de boog. Dit is een parabool, de meest ideale vorm voor een drukstaaf. Dit is namelijk de natuurlijke vorm van de druklijn en zo belast je de boog het gunstigst.

Het hele idee achter de druk en trekstaven is dat je geen buiging in de spaghetti wilt hebben. Je wilt de staven alleen met normaalkracht belasten, dan is het op zijn sterkst. Probeer een spaghettistaaf maar uit elkaar te trekken met je handen. Dat lukt niet, of je trekt hem kapot in de buurt van je vingers, omdat je hem daar vast hebt en er een klein momentje ontstaat (=buiging) en de spaghetti bezwijkt.


Het testen gebeurt met een speciale opstelling. Deze is het beste uit te leggen met onderstaand filmpje.

http://www.youtube.com/watch?v=jc68r--rphY

Als laatste hebben er ook een aantal bedrijven meegedaan aan deze competitie. Deze bedrijven sponsoren deze wedstrijd en maken zo de prijzen voor de studenten mogelijk. De bruggen van deze bedrijven bezweken helaas vaak op stabiliteit en zat er dus veel meer in dan te zien was.

Één brug echter; die van IOB Hellevoetsluis was echter wel erg goed ontworpen. Met een eigen gewicht van 724gram en een belasting van 142 kg bezweek het haakje waar de belasting aan hing. Het filmpje gemaakt door de organisatie liet zien dat de brug ontspande (met een zakking van nog geen 10mm!) en door die schok bezweek. Al met al een erg indrukwekkende prestatie; bijna 200 keer (!) het eigen gewicht.

Dixons en garantie

Door Mojo op maandag 23 maart 2009 11:25 - Reacties (33)
Categorie: -, Views: 8.753

De ouders van m'n vriendin hebben in Augustus 2007 een laptop gekocht bij Dixons. Een vrij simpel Packard Bell ding. Nou was het scherm helaas kapot gegaan 3 weken terug. Geen enkel beeld meer.

Extern scherm aangesloten, ik kreeg beeld tijdens de boot, dus het moest het scherm wel zijn. Met een beetje wiebelen kreeg ik 2 seconden beeld, dus de conclusie was de kabels of het contact bij de scharnieren.

Nouja, ding aangesloten op een extern scherm. Vervolgens tijdens het wachtwoord invoeren natuurlijk geen beeld (argh :?). Met een beetje tab'en, wachtwoord invoeren en op enter drukken had ik na een minuut of 10 beet en ging hij de gebruiker laden. :P Gelukkig is vista zo prettig om toen op het externe scherm aan te geven dat hij een nieuw scherm had gevonden en wat ik wilde doen. Uiteraard voor de optie "gebruik alleen het externe scherm" gekozen.

Vervolgens alle belangrijke data via het netwerk op mijn eigen PC gebackupped (hadden ze ondanks mijn waarschuwingen niet zelf gedaan....). Het ding was klaar voor de RMA.

Aangezien de laptop meer dan een jaar oud was en dus "buiten" de garantie (wat overigens niet zo is, daarover later meer) valt, heb ik eerst Packard Bell gebeld.

Daar kreeg ik een onbenullige helpdesksloerie aan de lijn, niet gehinderd door enige vorm van kennis zal ik maar zeggen. Het kwam er op neer dat PB de laptop kwam ophalen en zou repareren en die de kosten volledig op m'n schoonouders zou verhalen. Mijn argument dat de europese richtlijn voor garantie 2 jaar is werd niet gehoord en ik werd afgedankt met het feit dat ze die niet kenden.. Een betoog dat ze niet op de hoogte was van de wetgeving hielp niet.

Vervolgens even contact gehad met de consumentenbond, die bevestigen inderdaad de richtlijn van 2 jaar in de Europese wetgeving. Ook werd er aangeraden gewoon contact op te nemen met de winkel omdat je het product daar gekocht hebt.

Hierna contact gehad met Dixons. Ook hier moeilijk. Uiteindelijk afgesproken een brief naar het hoofdkantoor en de vestiging te sturen. De laptop is 2 dagen later toch naar Dixons gebracht, waarbij gezegd werd dat de kosten onder coulanceregeling 50/50 gedekt zouden worden. Ik was het hier niet mee eens, maar heb het maar even zo gelaten in afwachting van reactie op de verstuurde brieven.

Uiteindelijk kwam er bericht van het hoofdkantoor van Dixons met de melding dat Europese richtlijn aangeeft 2 jaar, maar dat die niet is overgenomen in de Nederlandse wet. Ik ben toen op onderzoek uitgegaan en uiteindelijk op het volgende terecht gekomen:

De Nederlandse wet omschrijft dat de Europese richtlijn niet van toepassing is, maar is aangevuld met het volgende:

Een product mag binnen een redelijke termijn niet defectrakenn, met uitzondering van slijtage. Het hele probleem is uiteraard het "redelijke termijn" gedeelte. Van een laptop verwacht ik dat die minstens 3 jaar mee gaat, slijtage aan bijvoorbeeld de acculader daargelaten. Het is dus bijzonder lastig zoiets daadwerkelijk te claimen bij een winkel, omdat de wet hier niet bijzonder duidelijk is. De winkel zegt doodleuk 1 jaar garantie, de rest had je bij kunnen kopen. Wettelijk gezien onzin, maar claim het maar eens.

Gelukkig kwam vrij snel van Dixons bericht dat de laptop kostenloos gerepareerd is. Het bleek inderdaad in de contacten tussen het scherm en de laptop te zitten. Nou weet ik niet waarom dit uiteindelijk kostenloos is gedaan. Mogelijkerwijs om een gerechtelijke procedure te ontlopen (gebluft met rechtsbijstand :P) of de consumentenbond (ook hier pure bluf) of simpelweg om van het gezeik af te zijn omdat het een goedkope reparatie was.

Kortom: Met een beetje gezeur uiteindelijk het product kostenloos gerepareerd, buiten die "grens" van 1-jaar.

Dit zal tevens de laatste keer zijn dat ik of m'n schoonouders iets bij Dixons hebben aangeschaft, want dit is simpelweg je eigen voorwaarden boven de wet stellen, iets wat dus niet de bedoeling is. ;)